و با اين حال از آن جناب تشكَّر نشد و ما اهل بيت پيامبر نيز پنهانشده‌ايم و از افعال ما نيز تشكَّر نمىشود چنانچه نيكان از اهل ايمان هم پنهان بوده و از افعال پسنديده اشان شكر و قدردانى نمىشود . حديث ( 4 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل رحمة الله عليه از على بن الحسين سعدآبادى ، از احمد بن ابى عبد الله برقى ، از پدرش و حسن بن على بن فضّال ، از على بن نعمان ، از يزيد بن خليفه نقل كرده كه وى گفت : حضرت ابى عبد الله عليه السّلام فرمودند : اگر يكى از شما روى قلَّه كوهى باشد خطر و گزندى به او متوجه نمىشود تا اين كه زمان مرگ او فرا برسد بعد فرمودند : مىخواهيد مردم شما را ببينند ؟ كسى كه براى مردم عملى انجام دهد اجرش بر مردم است كه به او دهند و كسى كه براى خدا كارى را انجام داد البته ثوابش را خدا به او خواهد داد محقّقا هر ريايى كه در خارج محقّق شود شرك محسوب مىشود . باب سيصد و پنجاه و چهارم سرّ اين كه عقوبت مؤمن در دنيا است نه در آخرت حديث ( 1 ) محمّد بن الحسن رحمة الله عليه از محمّد بن الحسن الصفّار از احمد بن محمّد بن خالد از على بن حكم ، از عبد الله بن جندب از سفيان بن سمط نقل كرده كه وى گفت : حضرت ابو عبد الله عليه السّلام فرمودند : هر گاه خداوند متعال براى بنده اى خير بخواهد پس در صورتى كه آن بنده گناهى مرتكب شد به دنبال آن گرفتار نقمت و عذابى او را نموده تا بدين وسيله متوجه طلب آمرزش و استغفار گردد و زمانى كه براى بنده اى بدى را خواسته باشد به دنبال گناهش به او نعمتى مىدهد تا استغفار را فراموش كرده و در گناه پيوسته بماند و به همين معنا اشاره دارد فرموده حق تعالى : * ( سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ ) * « 1 » ( به زودى آنها را به عذاب و هلاكت مىافكنيم از جايى كه نمىدانند ) . مقصود اين است كه هنگام انجام معاصى به ايشان نعمت مىدهيم .

--> « 1 » - سوره اعراف آيه ( 182 )